अप्पर मिडल क्लास (उच्च मध्यम वर्गीय) लोकांची गोची...

गावाला एक बरं असतं, 

इथल्या लोकांना प्लॅस्टिक पॅकेजिंग मधील 

काही विकत घेण्याचा सोस किंवा स्कोप दोन्ही नसतो.. 

त्यामुळे त्यांच्याकडे एकदा प्लॅस्टिकची पिशवी आली, 

की ती जास्तीतजास्त वापर झाल्याशिवाय शक्यतो टाकली जात नाही..

पण, जेव्हा टाकली जाते, तेव्हा तिला काही कचऱ्याच्या गाडीत टाकली जात नाही किंवा 

रिसायकलिंगच्या दृष्टीने तिची विल्हेवाट लागत नाही.

याऊलट, आपल्या शहरांमध्ये प्लॅस्टिक रिसायकल करण्याच्या इतक्या सोयी सुविधा असतानाही, 

आपण आपला प्लॅस्टिकचा कचरा त्या कचऱ्याच्या डोंगरात भर म्हणून दान करतो..

आणि वर गरज नसताना अशा प्लॅस्टिक मधून रोज नव्या गोष्टी विकत सुद्धा घेतो.

आपण जरा मिडल क्लास मधून प्रमोट होऊन अप्पर मिडल क्लास झालो, 

की आपल्याला आपली नेहमीची खरेदीची ठिकाणे लो क्लास वाटू लागतात, 

आणि आपण स्वतःला अपग्रेड करण्याच्या नादात, प्लॅस्टिकच्या कचाट्यात सापडतो.

म्हणजे एरव्ही डाळ सुट्टी घेतली असती, 

आणि तिच्या सोबत आलेली पिशवी पुन्हा पुन्हा वापरली असती, 

तिथे आपण पुन्हा वापरता येणं शक्य नसलेल्या पॅकेट मधून 

पॉलिश केलेली डाळ विकत घेतो. 

मिठाई आणि ड्रायफ्रूट च्या दुकानातून कागदाच्या पुडीत बांधून मिळणारं फरसाण, 

हल्दीराम वगैरे ब्रँडच्या रीसायकल होऊ न शकणाऱ्या प्लॅस्टिक मधून विकत घेतो.

ही तर नुसती उदाहरणं आहेत..

असं किती प्लॅस्टिक आपण विनाकारण आपल्या आयुष्यात ऍड केलंय याची बेरीज करुया 

आणि शक्य तितक्या लवकर या नको त्या प्लॅस्टिकची वजाबाकी करायला सुरुवात करुयात !

गावी आपापल्या घरी 

अतिशय सोप्या अशा प्लॅस्टिक ब्रिक किंवा इको ब्रिक बद्दल सांगून, 

आपण, ओढ्यामधून नदीत आणि 

शेवटी समुद्रात जाऊन पडणाऱ्या प्लॅस्टिकचे मार्ग रोखू शकतो.

शहरात हे प्लॅस्टिक एका अनोख्या पद्धतीने रिसायकल करण्याची सोय आली आहे.

तिच्याबद्दल पुढच्या लेखात लिहीन..

- समिक्षा साळुंके
- ०६-०९-२०१९
...to be continued